از چه فونت هایی استفاده كنیم؟

▪ برای متن های چاپی:

ـ سرتیتر:

برای سرتیتر از فونت های تیتر، هما و یا فونت های دیگر (به صورت Bold) استفاده كنید. به نظر من فونت تیتر از بقیه مناسب تر است.

ـ بدنه متن:

اگر متنی که تایپ می کنید فارسی است، از فونت های فارسی استفاده كنید. به نظر من فونت های نازنین، میترا، یاقوت، لوتوس و زر نسبت به فونت های دیگر مناسب ترند. زیرا شكل زیبایی دارند و به خوانایی و زیبایی متن كمك می كنند.

▪ متن هایی تحت وب:

اگر می خواهید متن را در سایت و یا وبلاگی قرار دهید، بهتر است از فونت های استاندارد انگلیسی ویندوز استفاده كنید، زیرا ممكن است كاربری كه می خواهد متن شما را از اینترنت دانلود كند، فونت فارسی نداشته باشد. اما به حتم فونت انگلیسی را دارد. بهترین و معمول ترین فونت ها در این حوزه فونت هایTahoma ,Times New Roman ,Arial است.

● اندازه فونت برای متن های فارسی:

▪ Tahoma:

اندازه های بین ۸pt تا ۱۱Pt مناسب است. در خارج از این محدوده، این فونت شكل زیبایی نخواهد داشت. در بعضی از وبلاگ های ایرانی اگر توجه كرده باشید، می بینید كه این فونت را با اندازه های ۱۸ و حتی بالاتر استفاده كرده انداین اندازه نه تنها جلب توجه نمی كند، بلكه شكل ظاهری وبلاگ را نیز به هم می زندبرای حالت Bold نیز از اندازه های ۸pt و ۹pt استفاده كنید.

▪ Times New Roman:

خلاف فونت قبلی، این فونت برای اندازه های بزرگ مناسب است. شما می توانید از اندازه های ۱۲pt تا ۱۵pt استفاده كنید، بدون این كه شكل ظاهری متنتان به هم بریزد. برای Bold نیز از اندازه های بین ۱۱pt تا ۱۳pt استفاده كنید.

▪ فونت های فارسی:

فونت های میترا و نازنین در اندازه های بین ۱۰pt تا ۱۵pt زیبا هستند. اگر می خواهید متنی را در ویژه نامه و یا نشریه ای قرار دهید؛ بهتر است از اندازه ۱۱ فونت میترا استفاده كنید. البته فونت های فارسی هركدام به تناسب خود ممكن است در اندازه های بزرگ و كوچك نمای متفاوتی داشته باشد. پیش نهاد من این است كه هر كدام از این فونت ها را در اندازه های متفاوت تایپ كنید و پرینت كنید تا خودتان تفاوت ها را بیش تر احساس كنید و در انتخاب بین آن ها راحت تر عمل كنید.

▪ فاصله بین خطوط:

اندازه بین خط ها را "۱" بگیرید. اگر می خواهید پایان نامه و یا متنی را تایپ كنید كه نیاز به ویرایش دارد فاصله را "۱.۵" بگیرید. هم چنین بین سرتیتر و متن فاصله نیندازید.

▪ حاشیه:

به نظر من حاشیه فقط برای متن های چند برگی است. اگر می خواهید پایان نامه، ویژه نامه، نشریه و یا متنی را تایپ كنید كه صفحات آن زیاد است، حاشیه نگذارید. درصورت حاشیه گذاشتن نیز از حاشیه های كم عرض و ظریف استفاده كنید.

▪ فاصله و نیم فاصله:

همان طور كه می دانید در صفحه كلید، از كلید Space برای فاصله انداختن بین كلمات استفاده می شود. اما این فقط در حالتی است كه بخواهیم بین كلمات جدا فاصله بیندازیم. این قاعده در مورد تمامی كلمه ها كاربرد ندارد. مثلاً كلمه "فونت ها" از دو كلمه "فونت" و "ها" تشكیل شده است. اما این دو كلمه به هم وابسته اند و نمی توانند جدا از هم نوشته بشوند. با این وصف، برای این كه این دو كلمه را از هم جدا كنیم، باید از نیم فاصله استفاده كنیم. كلمه "فونتها" را در نظر بگیریداین كلمه باید به صورت جدا نوشته بشود، اغلب تایپیست ها این كلمه را به صورت "فونت ها" تایپ می كنند. حال با یك نیم فاصله به "فونت ها" بدل می شود. مزیت استفاده ازنیم فاصله این است كه هم به روان خوانده شده متن كمك می كند، هم متن را زیباتر می كند و از همه مهم تر این كه از انفصال بین دو كلمه جلوگیری می كند. احتمالاً دیده اید كه در بعضی از متن ها جزئی از كلمه در آخر خط نوشته شده است و جزء دیگر آن اول خط بعدی! این مشكل به خاطر عدم رعایت نیم فاصله و عدم استفاده به جا از آن است.

▪ علایم و نشانه ها(، ؛ . ! ؟ «» () : " ...):

از استفاده نابه جای علایم و نشانه ها خودداری كنید. آن ها را در جای خود و فقط وقتی كه نیاز هست به كار ببرید. توجه كنید كه هیچ گاه بین علایم و كلمه ها فاصله نیندازید. مثلاً كاما را از كلمه جدا نكنید و دقیقاً بعد از كلمه بیاورید. هم چنین است برای سایر نشانه ها. در مورد علامت های تعجب، سؤال و «...» نیز افراط نكنید. مثلاً چندتا علامت تعجب را پشت سر هم نیاورید.

● تكنیك جدانویسی:

▪ ها:

بیایید از همین الان تصمیم بگیرید كلمه هایی را كه جدا هستند به هم نچسپانید. یكی از اشكلات رایج، روی هم نوشتن كلمه ها با پسوند"ها" است. مثلاً به جای آن ها می نویسند آنها. درصورتی كه "ها" همیشه جدا نوشته می شود.

▪ ب:

اگر می خواهیم كلمه را با افزدون "ب" امری كنیم، باید "ب" را به اول آن اضافه كنیم. مثل "برو، ببر، بپرس". اما اگر "ب" را می خواهیم در قالب حرف اضافه به كلمه بیفزاییم باید به صورت "به" و افزودن یك نیم فاصله بین آن و كلمه ای كه می خواهد به آن اضافه شود، بیاوریم. مثل "به صورت، به حالتی، به هم و..." حالت سومی هم هست كه "ب" جزء كلمه است. در این مورد باید دقت كنید كه با موارد بالا اشتباه نگیرید.

▪ كه:

این كلمه نیز جدا نوشته می شود. مثل: "این كه، آن كه، درصورتی كه و..."

▪ تر:

به غیر از كلمه های "بهتر" و "كهتر" همیشه جدا نوشته می شودمثل: "بیش تر، كم تر، كوتاه تر و..."

▪ می و نمی:

"می" و "نمی" همیشه جدا نوشته می شوند. مثلا: "میشود" اشتباه است و شكل صحیح آن، "می شود" است.

▪ توجه: در تمامی موارد بالا باید از نیم فاصله استفاده كنید.